و یکی از عادتهای ما، حسرت خوردنه. اینکه بگیم هی یادش بخیر. مثلن بشینیم حسرت دوران بچه گی، نوجوانی، جوانی، دوران خدمت، دوره فوتبال توی زمین خاکی، و هزارتا دوران دیگه رو بخوریم. بیشترشون هم به نظر من توی همون دوران هم خوش نبودیم و داشتیم حسرت قبل رو می خوردیم. سختی هاشون حالا یادمون رفته و الان برای اینکه بهونه ای برای غم داشتن و حسرت خوردن داشته باشیم، چسبیدیم به یکی دوتا مورد. بیشتر از حالا استفاده کردن بنظرم جالبتره...!!!