همین چند روز پیش روز کارگر بود. خیلی هم مصاحبه بود درباره این روز با کارگران و فعالین کارگری و کلی مطلب بود درباره کارگران در بند و سختی کار کارگران و ...

با خودم فکر کردم چرا روزی در سال به نام روز کارفرما یا روز کارآفرین نداریم؟ احتمالن چون کارگران همیشه در سختی هستند و کارآفرینان در راحتی... بنظرم کسی که کاری را راه می اندازد کار سختی در پیش دارد، دائم در این فکر است که چگونه برخورد کند با کارگر و کارمندش، مصالح کار را کی بخر، کی محصولش را بفروشد، کی هزینه کند برای تبلیغات، چه موقع هزینه کند برای بالا بردن دانشش، چه موقع مخارج را کم کند، چگونه محصولش را صادر کند، چگونه با مشتری برخورد کند، چه کند که در بازار بتواند با رقابت رقبا مقابله کند، و البته در ایران چگونه با مشکلاتی که دولت برایش ایجاد مبکند دست و پنجه نرم کند و هزار مشکل ریز و درشت دیگر که تا خودمان در آن نقش نباشیم نمیفهمیم...  اینها بنظرم چیز کمی نیست و حتی اگر از کار آن کارگر سختتر نباشد آسانتر نیست.