گفت و گو

قبلا از موضوع فیلمهای آقای حاتمی کیا چندان خوشم نمی آمد. فکر میکردم بیش از حد، فیلمهایشان درگیراند با جنگ. اما این چند فیلم اخیرشان را خیلی دوست داشتم. چه « دعوت» را که موضوعی اجتماعی داشت و البته از همه بیشتر « به رنگ ارغوان » را. این فیلم و گویا فیلم آخرشان، « گزارش یک جشن» ( که ندیده امش و فقط از روی شنیده ها میگویم) به نظرم یک چیز جالب دیگر هم داشت و آن، بیان حرفهایی است که هر کسی نمی تواند بزند. این که چنین قدرتی را دارند که میتوانند در چنین شرایطی، چنین فیلمی بسازند، برایم جالب و آموزنده است.