وقتی اول دبیرستان هستیم و می خواهیم تصمیم بگیریم برای انتخاب رشته، متاسفانه بیشتر در خیالات هستیم و با دید واقع بینانه ای تصمیم نمیگیریم برای آینده مان. یعنی شرایط خودمان و محیط اطرافمان که میتوانند در شغل آینده مان تاثیر مثبت بگذارند را نادیده میگیریم ( یا نمیبینیم) و براساس حرف دیگران یا علایق شخصی مان انتخاب رشته میکنیم. شاید البته این اشکال برای من به این لحاظ بوده که از کودکی در فکر کار تولیدی یا خرید و فروش یا اصلا کار کردن نبوده ام و در این محیط بزرگ نشده ام. این مسئله به نظرم برای هر کسی میتواند مفید باشد که با توجه به واقعیات برای زندگی آینده اش نقشه بکشد.