فیلم یک تکه نان به کارگردانی آقای کمال تبریزی رو دیروز دیدم. بر عکس فیلم مارمولک که خیلی ازش خوشم اومد از این فیلم اصلا خوشم نیومد. دلیل خوش اومدم از مارمولک نه فقط خنده دار بودنش که حرفی بود که توش بارها تکرار شد و اون این که: به اندازه تمامی مردم دنیا راه هست برای رسیدن به خدا. به نظرم می رسه این حرف خیلی چیز ارزشمندیه. ولی تو این فیلم فقط یه سری دیالوگ بود که من هیچ خوشم نیومد.