گفت و گو

دو فیلم دیدم از اینگمار برگمن: « توت فرنگی های وحشی» و « سکوت». توت فرنگی های وحشی را علیرغم این که خیلی تعریفش را شنیده بودم و گفته بودند از بهترین فیلمهای تاریخ سینمای جهان است، نپسندیدمش. بخشی از دلیلش شاید بخاطر دوبله اش بود و این حس که سانسور حتی شامل صحبتها هم میشود( که البته صحنه های سانسور شده به صورت زبان اصلی اضافه شده بود.) در کل چیز زیادی دستگیرم نشد! اما فیلم سکوت را بسیار بیشتر دوست داشتم . البته آن نیز نقطه های تاریک زیادی برایم داشتم اما از فضای کلی فیلم و ارتباطات بین افراد خوشم آمد. از کسانی که این دو فیلم را دیده اند و نقدی دربارشان خوانده اند طلب یاری دارم!