تصمیم گرفتم بنویسم هر چند خیلی حس و حالش را ندارم. نمیدونم چرا این جوری شدم! یه جور بی علاقگی به نوشتن. برای خودم عجیبه این احساس. دوره ای بود که در یک روز چند مطلب مینوشتم و به مرور میگذاشتم در وبلاگم. ولی حالا....
بحث ازدواج موقت چند وقتیه که خیلی گرم شده بین مردم و مسئولین. تازگیها وزیر کشور گفته بود ازدواج موقت باید با جسارت تبلیغ بشه. چند باری شده بود که در کیف پول یک سری از دوستان بسیار مومن و مذهبی ام آیه معروفی که برای عقد باید خوانده شود را دیده بودم. در جیب کسانی دیده بودم این نوشته رو که مخالف جدی و صد در صد روابط جنسی اند. ترویج بحث ازدواج موقت به نظر من تنها یک دلیل داره و اون هم گسترش ارتباطاته. در جهانی که رژیم بالاخره متوجه شده نمیتونه جلوگیری کنه از روابط دختر ها و پسرها تنها راه حلی که به نظرشون رسیده همین ازدواج موقته. این ازدواج از نظر من یه کلاه شرعی به تمام معناست. خودم به شخصه روابط جنسی رو نیاز هر انسانی میدونم ولی راه حل پیشنهادی رو بیشتر یه راه فرار شرعی میدونم که تنها در اسم تفاوت میکنه با روابط آزاد جنسی.
امیدوارم جایی باشد اینجا، برای تبادل نظر.