دوران دانشگاه یه سری محاسنی داره یه سری معایبی! با کلی آدم جدید آشنا میشی، کلی دوست جدید پیدا میکنی که حتی تو زندگیت تاثیر گذارن، و خیلی چیزهای دیگه. اما وقتی این دوران تموم میشه کسایی رو که برای 3 - 4 سال هر روز میدیدیشون، میرن شهرهای خودشون و یکدفعه احساس تنهایی می کنی!
یکی از بهترین دوستام اینجوری شد. شاید با هیچ کس به اندازه اون اختلاف سلیقه و عقیده نداشتم. در اکثر موارد، چه در مورد مذهب چه سیاست و حتی فوتبال و علی دایی، نظراتمون باهم فرق داشت اما همیشه باهم ساعات خوبی رو تجربه کردیم. اوقاتی که شاید نشه فراموششون کرد!
+ نوشته شده در دوشنبه ۶ فروردین ۱۳۸۶ ساعت 8:21 توسط بیژن
|
امیدوارم جایی باشد اینجا، برای تبادل نظر.