رفته بودم دم نانوائی با یه صحنه جالب روبرو شدم.

نانوا برای یه نفر نون گذاشته بود کنار. طرف اومد و کلی چاکرم مخلصم در آورد. نانوا هم متقابلا همین جور حرفها رو زد. مشتریه که رفت شاطر برگشت و با یه خنده تمسخر آمیز و یه حالت ناراحت به بغل دستیش گفت: .... حالا فکر کرده کیه که به من دستور می ده براش نون کنار بذارم. و دو تا فحش هم گذاشت کنار حرفش.

این دو تا حالت و رفتار متناقض برام عجیب بود که جلوی طرف کلی کلاس گذاشت و چاکرم مخلصم گفت ولی پشت سرش هر چی از دهنش در اومد به یارو گفت. 

ایران باخت. خیلی حالم گرفته شد چون انتظار بیشتری داشتم و واقعا هم فکر می کنم حق ایران باخت اونم با نتیجه ۳-۱ نبود ولی اشتباه بدی که دروزبان و مدافع ایران کردن همه چیز رو خراب کرد.

توی اتوبوس خیابون مهمونی و هر جایی که بشینی می بینی که مردم دارن به شدت به بازیکنهای ایران به خصوص علی دایی و میرزاپور فحش می دن ولی شک ندارم اگه ایران تونسته بود همین نتیجه رو حفظ کنه همه این بازیکنا قهرمانای ملی می شدن. نمی گم نباید اظهار نظر کرد و یا این که اشتباهشون رو نادیده گرفت فقط می گم باید به اندازه خودشون محاکمه بشن نه بیشتر.

ژاپن در حالی که از استرالیا ۱-۰ جلو بود آخر بازی ۳-۱ باخت در عرض کمتر از ده دقیقه سه تا گل خورد . گروه ژاپن فکر می کنم چندین برابر سختتر از گروه ایران باشه چون با برزیل هم گروهه ولی دوست دارم بشینین و ببینین که همین ژاپن جلوی تیمهای دیگه چه جوری بازی می کنه. فکر می کنم همین چیزها باشه که باعث تفاوت دو تا کشور ایران و ژاپن باشه. نظر شما چیه؟

خیلی وقتا شده که شنیدم کلمه نجیب رو به کار می برن برای دخترهایی که خیلی ساکت هستن و نمی تونن توی یه جمع راحت نظرشون رو بدن. یعنی تو فرهنگ ما دختری نجابت بیشتری داره که سر به زیر تر و چشم و گوش بسته تره. در حالی که اگه به فرهنگ نامه یه نگاهی بندازین می بینین که نجیب یعنی کسی که از یه خانواده اصیل و بزرگه.

من که خیلی از دخترهایی که توی رابطه شون با پسرها دست و پاشون رو گم میکنن خوشم نمی یاد.

یه فیلم می خوام پیشنهاد کنم بهتون برای دیدن. ۲۱ گرم. شاید خیلی از موضوعش لذت نبردم ولی از اون فیلمهایی بود که بیننده رو کاملا درگیر می کرد. ضمن این که از شیوه روایتش هم خیلی خوشم اومد.

دیشب از سینما چهار فیلمی از هیچکاک دیدم به اسم سایه یک شک. تو این فیلم یه صحنه خشونت بار یا یه قتل به شیوه خیلی فجیع ندیدم ولی صحنه هایی داشت که ترس و دلهره تو آدم به وجود می آورد. خیلی اطلاعات به خصوصی در مورد فیلم سازی ندارم فقط برام این سوال پیش اومد که آیا لازمه توی فیلمهایی که حالا ساخته می شه این قدر خشونت وجود داشته باشه؟

با توجه به این که نزدیک جام جهانیه تب فوتبال بد جوری همه جارو گرفته. فکر نمی کنم خیلی هم تفاوت کنه دختر باشی یا پسر. به نظرم می رسه آدمهایی که فکر می کنن یه کسی هستن عوض این که بیان و یه تحلیل درستی بدن و دلیل بیارن برای حرفهاشون با قطعیت می گن که تیم ایران بیخوده و باعث آبرو ریزی می شه.

یه بار دیگه هم این حالت رو دیدم که مربوط میشه به دوران انتخابات. اون موقع هم همین تیپ افراد با قطعیت حرفهایی مثل الان می زدن. گویا هر چی منفی بافتر باشی نشون دهنده عقل بیشترته.

یه موقعهایی آدم از افراد دیگه یه طوری انتظار داره که طرف مقابلش اصلا روحش هم خبر نداره این اتنظارات رو ازش دارن.

تا حالا این حالت براتون پیش اومده. من که خودم خیلی شده این حالت رو برای افراد مختلف پیش آوردم.

چند بار امید بستی

و دام برنهادی

تا دستی یاری دهنده

کلامی مهر آمیز

نوازشی

یا گوشی شنوا

به چنگ آوری

چند بار دامت را تهی یافتی

از پای منشین

آماده شو تا دیگر بار و دیگر بار

دام باز گستری

 

 

دیروز دوم خرداد بود. فکر می کنم خیلی راحت از دست رفت برنامه ای که سال۷۶ شروع شد.

به نظرم می رسه شاید مثل دوران مصدق که مردم درست نفهمیدن چی رو از دست دادن ما هم احتیاج به گذشت یه صد سال دیگه داشته باشیم.

نمی دونم دور و بر شما هم کسی هست که تصمیم داشته باشه بره خارج یا نه. اما دور و بر من خیلی از بچه ها تصمیم گرفتن که برن خارج که البته خیلی هاشون نه فقط برای این که برن خارج درس بخونن و برگردن که تو فکر گرفتن اقامت هستن.

شکی ندارم که تو کشورهای اروپایی و آمریکا امکانات و شرایط زندگی به قدری عالیه که اصلا نمی شه مقایسش کرد با ایران. شک ندارم که از نظر سطح فرهنگ ما خیلی پایین تر هستیم از خیلی از جاهای دنیا و می دونم که شاید این حرفهام یه مقدار شعاری به نظر بیاد ولی به نظر من با این نوع برخورد ایران هر روز و هر سال وضعیتش بدتر می شه و هر روز عقب مونده تر می شه( با توجه به این که این افرادی که می رن جزء نخبه ها و سرمایه های ایرانن).

شاید خیلی ها بگن تقصیر دولته شاید خیلی ها بگن ما نمی تونیم به خاطر یه آرزو عمر و زندگیه خودمون رو حروم کنیم شاید خیلی ها بگن چه ارتباطی به ما داره ولی به نظر من ما یه مسئولیتهایی داریم در قبال کشورمون.

شاید اگه تو قرون وسطا کشوری وجود داشت که از نظر مالی از کشورهای اروپایی قویتر بود هیچ وقت رنسانس اتفاق نمی افتاد.