-          سخنرانی اوباما را از BBC فارسی دیدم. همان قدر که انتخاب شدنش برایم جالب بود، سخنرانی اش در هنگام شروع به کارش هم برایم جالب بود. لحظه ای این را تصور کنید که یک افغانی بشود رئیس جمهور ما. فکر کنید این فرد چقدر باید سنجیده صحبت کند که ما دچار این حس نشویم که یک جورهایی میخواهد تلافی کند تمام ستمها و بد رفتاریهایی که بر او روا داشته ایم. یا حتی یک جورهایی این اندیشه مان را که نژاد برتریم( که مطمئنم حتی روشنفکرترینهایمان هم در ته فکرمان این حس را داریم) را کم کند. اوباما به نظر من با صحبت کردن از صلح توانست بهترین نطق را انجام دهد و بهترین شرایط را برای شنوندگانش ایجاد کند.

-          در طرف مظلوم بودن و از خود شکیبایی نشان دادن در مقابل فرد قدرتمند، ارزش چندانی ندارد. این شکیبایی وقتی ارزش دارد که قدرت داشته باشی و بتوانی مثلا اشتباهات فرد پایینتر از خودت را ببخشی. این قضیه درست در جهت برعکس هم صادق است. درباره اعتراض کردن!